1- احزاب / آيه 57

2- دلايل الامامه ص 45- کتاب سليم بن قيس ح 48 و در صحيح بخاري ج5 ص 26 به صورت «فاطمه بضعه مني فمن اغضبها اغضبني» – صحيح مسلم ج4 ص 193 «ان فاطمه بضعه مني يؤذيني ما اذاها»

3- اعلام النساء ج4 ص123.

4- شرح نهج البلاغه از ابن ابي الحديد ج 6 ص 50.

5- رجال الکشي مع تعليقه الميرداماد ج2 ص811 رقم 1012.

بسم رب الزهرا به حق زهرا به ظهور منتقم خون زهرا سلام الله عليها

امروز روز شهادت بي بي دو عالم حضرت فاطمه زهرا سلام الله عليها است. امروز آخرين روز دوري پيامبر از پاره تن خود است.

امروز آغاز اوج مظلوميت علي عليه السلام است.

مصيبت حضرت فاطمه زهرا سلام الله عليها تنها يک جراحت و زخم نيست!!!

حقيقت ، درب و خانه ، آرمانها و اهداف فاطمي است...

مهم اين است که من و تو کدام سوي درب ايستاده ايم.....

خداوندا لحظه به لحظه محب علي و آل علي و محبت فاطمه زهرا سلام الله عليها را و بغض دشمنان حضرت را از جمله عمر حرام زاده و ابوبکر و عايشه را در دل ما زياد کن.

خداوندا به حق اين روز

اللهم عجل لوليک الفرج

کاش عمر ذره اي احساس داشت
احترام باغبان و ياس داشت
کاش زهرا پشت در تنها نبود
مادر سادات هم عباس داشت

***********************************************************

اي کاش فدک اين همه اسرار نداشت
اي کاش مدينه در و ديوار نداشت
فرياد محسن زهرا اين است
اي کاش در سوخته مسمار نداشت

واقعه غمبار فدک

فدک طبق نقل مورخين قريه‏اى آباد و حاصلخيز در سرزمين حجاز و در نزديکى خيبر بود.(1) هنگامى که رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله از فتح خيبر باز مى‏گشت، خداوند رعب و وحشت را در قلوب اهل فدک که از يهوديان سرسخت بودند، افکند و آنان به خاطر ترس از کشته شدن صلح نامه‏اى را با پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله امضاء نمودند و بر اساس آن نيمى از فدک را به آن حضرت صلى‏الله‏عليه‏و‏آله بخشيدند و چون براى به دست آوردن فدک جنگى انجام نشده و سربازان اسلام هيچ دخالتى در آن نداشتند، مشمول عنوان غنيمت نگشته و «فِىْ‏ء» محسوب مى‏شود که اختيار آن با پيامبر است.(2) به همين دليل وقتى برخى از سران مسلمين از پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله درخواست کردند که فدک را مانند ديگر غنائم بين آنها تقسيم کند، اين آيه نازل شد: «وَ ما أفاءَ الله‏ُ على رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَما اَوْ جَفْتُمْ عَلَيْهِ من خَيْلٍ وَلا رِکابٍ ولکنَّ الله‏َ يُسَلِّطُ رُسُلَهُ عَلى مَنْ يَشاءُ وَالله‏ُ عَلى کُلِّ شى‏ءٍ قَديرٌ»(3)؛ «آنچه را خدا به رسولش از آنها (يهود) باز گرداند، چيزى است که شما براى به دست آوردن آن نه اسبى تاختيد و نه شترى، ولى خداوند رسولان خود را بر هر کس بخواهد مسلط مى‏سازد و خدا بر هر چيز قادر است.»

از اينرو پس از اين که آيه «وَ آتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ»(4)؛ «حق خويشاوندان نزديک خود را بده.» نازل شد، پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله فدک را به حضرت فاطمه عليهاالسلام بخشيد. دانشمندان بزرگ اهل سنّت همچون ابى يعلى موصلى(5)، ذهبى(6)، سيوطى(7)، هيثمى(8)، خوارزمى(9) و حاکم حسکانى(10) نقل مى‏کنند که وقتى آيه فوق نازل شد، «دَعَا النَّبىُّ فاطمةَ و أَعْطاها فَدَکَ؛ پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله فاطمه عليهاالسلام را فرا خواند و فدک را به او اعطا نمود.»

از مطالب بيان شده روشن مى‏شود که «فدک» ملک شخصى حضرت فاطمه عليهاالسلام بوده و خليفه اول به زور و بدون هيچ مدرک معتبرى و به صرف يک حديث جعلى دالّ بر اين که پيامبران از خود ارثى به جاى نمى‏گذارند،(11) آن را غصب کرد. نقل شده که بعد از وفات رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله حضرت فاطمه عليهاالسلام نزد ابوبکر رفت و فرمود: «يا اَبابَکْرٍ مَنْ يَرِثُکَ إذا مُتَّ؛ اى ابابکر! هنگامى که بميرى چه کسى از تو ارث مى‏برد؟» ابوبکر گفت: اهل و فرزندانم. ايشان فرمودند: «فمالي لا أرثُ رسولَ الله‏ِ؛ پس چگونه است که من از رسول خدا ارث نمى‏برم؟» و سپس فرمودند: «والله‏ِ لا أُکَلِّمُکَ بِکَلِمَةٍ ما حَيَيْتُ؛ به خدا قسم تا وقتى که زنده‏ام کلامى با تو سخن نخواهم گفت.» و لذا تا وقتى که ايشان زنده بود، با او سخن نگفت.(12)

البته «فدک» اگر چه از نظر اقتصادى براى اهل‏بيت عليهم‏السلام مهم بود ولى از آنجا که سند مشروعيت و حقانيت و قرب معنوى آنان به رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله محسوب مى‏شد، دشمنان اسلام سعى داشتند به هر نحوى که شده آن را در اختيار گيرند و به کار خود (غصب) مشروعيت بخشند. شاهد گويا بر اين مطلب اين است که ابن ابى الحديد دانشمند اهل تسنّن مى‏گويد: از استادم على بن فارقى پرسيدم: آيا فاطمه راستگو و صادق بود؟ پاسخ داد: آرى. گفتم: پس چرا خليفه اول «فدک» را به ايشان برنگرداند؟ استادم لبخندى زد و گفت: اگر در آن روز فدک را به فاطمه عليهاالسلام داده بود، در روز بعد فاطمه خلافت شوهرش را ادّعا مى‏کرد و او نمى‏توانست هيچ عذرى بياورد؛ چرا که يقين داشت فاطمه در مورد خلافت شوهرش راست مى‏گويد.(13)

آرى اين هم ظلم و مصيبتى ديگر، اما فاطمه که در کوران حوادث تلخ روزگار همچون کوهى پرصلابت و استوار ايستادگى نموده بود، از حقّ مسلم خود گذشت و همچون ديگر موارد صبر و پايدارى نمود و دردهاى خود را با خالق خويش در ميان گذاشت و اين سخن پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله در ذهن او تداعى مى‏کرد که: «اِلَى الله‏ِ أَشکُو ظالِميکِ مِنْ أُمَّتي؛ نزد خداوند از ستمکاران امتم که در حق تو ظلم مى‏کنند شکايت مى‏کنم.»(14)

پي‎نوشت‎ها:

1. معجم البلدان، مادّه «فدک.»

2. ر.ک: سيرة النبوية، ابن هشام، دارالمعرفة، ج3، ص353.

3. حشر/6.

4. اسراء/ 26.

5. مسند ابى يعلى موصلى، دارالمأمون، ج2، ص334.

6. ميزان الأعتدال، ذهبى، ج2، ص228.

7. الدر المنثور، سيوطى، ذيل آيه فوق.

8. مجمع الزوائد، هيثمى، دارالکتاب العربى، ج7، ص49.

9. مقتل الحسين، خوارزمى، مکتبة المفيد، ج1، ص71.

10. شواهد التنزيل، حاکم حسکانى، مجمع احياء الثقافة الاسلاميّة، ج1، ص438.

11. تاريخ المدينة، ابن شَبّه، دارالفکر، ج1، ص197 ـ 198.

12. کشف الغمّة، همان، ج1، ص103؛ تاريخ المدينة، همان.

13. شرح نهج‏البلاغة، همان، ج16، ص284.

14. کشف الغمّة، همان، ج1، ص123؛ بحارالأنوار، همان، ج28، ص27.

منبع:

مجله مبلغان، شماره 56، علي تقوي . 

*********************************************************************************************

بخشى از مصائب و رنجهاى حضرت فاطمه زهرا (عليها السلام)»

يکى ازشبهاتى که مطرح مى شود اين است که جرياناتى چون احراق درب خانه حضرت فاطمه (عليها السلام)وشهادت حضرت محسن (عليه السلام) درجريان هجوم به خانه و... همه از کارهاى زشت وناپسندى است که آنرا فقط شيعه نقل کرده وفاقد اعتبار است .حال در اين فصل قسمتى از عبارتها و روايتهايى که علماى اهل سنت از قرن سوم هجرى تا کنون در کتابهاى خود نوشته اند را مي آورم که تصريحاًوتأويلاً اشاره به وقايع مذکور دارد.وشما پس از مطالعه دقيق آن قضاوت کنيد که آيا اين مسائل ورويدادهاى مهم تاريخ اسلام را فقط شيعه نقل کرده است يا خير؟!

اگر چه روايات پيرامون اين موضوع در کتب اهل سنت بسيار زياد است، ولى ما در اينجا فقط به ذکر پاره اى از آنها اکتفا مى کنيم، وتحقيق و مطالعه بيشتر را به خوانندگان عزيز واگذار مى نمائيم .

1ـ ابن أبى شيبه (متوفى 235 ه.ق) در کتاب خود به نام«المصِّنف» جلد هفتم صفحه 432 روايت شماره 37045(چاپ بيروت) چنين مى نويسد:

«عمر بسوى خانه فاطمه روانه شد، وگفت: اى دختر پيامبر بخداقسم هيچکس نزد ما، دوست داشتنى تر از پدرت نيست وبعد از پدرت هيچکس نزدما،دوست داشتنى تر از تو نيست، ولکن بخدا قسم! اين محبت مانع از آن نمى شود که اين افرادى را که نزد خود جمع کرده اى دستور بدهم خانه را بر آنها بسوزانند.»
2ـ ابن قتيبه (متوفى 276 ه.ق) در کتاب خود بنام «الامامة والسياسة» جلد اول صفحه 12 چاپ مصر چنين مى گويد:
«پس ابوبکر،عمر را به دنبال آنها که در خانه على جمع شده بودند فرستاد پس آنها از خارج شدن از خانه خوددارى نمودند در اين هنگام عمر دستور داد که: هيزم حاضر کنيد و خطاب به اهل خانه گفت: قسم به آن کس که جان عمر در دست اوست !بايد خارج شويد والّا خانه را با اهلش به آتش مى کشم .

شخصى به عمر گفت :آيا مى دانى که فاطمه دراين خانه است؟! عمر گفت :اگر چه فاطمه در خانه باشد!»

نامه طولاني عمر بن الخطاب به معاويه در مورد ظلمي که بر حضرت زهرا (س) وارد شد

علامه مجلسي رحمهالله در بحارالانوار گويد:

  يکي از دانشمندان و فضلاء، در شهر مکه مکرمه در نقل اين روايت به من اجازه داد و چنين گفت که اين روايت را از جلد دوم کتاب «دلائل الامامه» نقل ميکند، عين عبارت آن بدينگونه است:

ابوالحسن محمد بن هارون بن موسي تلعکبري، از پدرش از ابوعلي محمد بن همام از جعفر بن محمد بن مالک فزاري کوفي، از عبدالرحمن بن سنان صيرفي، از جعفر بن علي جواد، از حسن بن مسکان، از مفضل بن عمر جعفي، از جابر جعفي، از سعيد بن مسيب روايت کرده که بعد از آنکه خبر شهادت امام حسين عليهالسلام به مردم مدينه رسيد مردم از اينکه سر آن حضرت را بريده و براي يزيد بن معاويه برده و هيجده نفر از افراد خاندان و سي و پنج نفر از ياران او را کشته، گلوي کودکش علي را آماج تير ساخته و او را پيش رويش کشته و زنها و فرزندانش را...